نظام پزشکى؛ انتخابکنندگان، انتخابشوندگان
بالاخره انتخابات نظام پزشکی پس از مدتی تأخیر دوباره به جریان افتاد. این در حالی است که پس از جنگ 12روزه همه در مورد ضرورت تقویت نهادهای مدنی و خودسامان صحبت میکنند.
بالاخره انتخابات نظام پزشکی پس از مدتی تأخیر دوباره به جریان افتاد. این در حالی است که پس از جنگ 12روزه همه در مورد ضرورت تقویت نهادهای مدنی و خودسامان صحبت میکنند.
تقویت تشکل و استقلال قدرتهای غیرسیاسی خیلی کلی است؛ اصلا یعنی چه و چگونه باید انجام شود؟ چگونه اقشار مختلف جامعه میتوانند به نوعی خودآگاهی اجتماعی در این زمینه برسند و راههای عملی برای آن را پیدا کنند؟ آن هم در حالی که جامعه مدنی در مرحله بود و نبود و بر زمین زدن اولین میخهای چادر، درجا زده است. هرچه هست، همین است. ایدئال و آرزو فقط میتواند انگیزهای برای شروع و پوییدن همین راه باشد و نه نهیلیسمی و تقدیرگرایانه که انفعال را به عنوان رفتاری افتخارآفرین تقدیس میکند. از آنجا که این انفعال غرورآمیز بر آن فعالیت مدنی اما مبهم غلبه پیدا کرده، پیداکردن مصداقها و معناکردن فعالیت مدنی در عمل اهمیت زیادی پیدا میکند. انتخابات سازمان نظام پزشکی شاید نمونهای پیش پا باشد، اما پرسش این است که در مواجهه با این انتخابات دقیقا چه باید کرد؟