تهران برای حل مشکل آب راهحل دارد
تهران در مرداد ۱۴۰۴ با بحران شدید آب مواجه است و این وضعیت را بهعنوان یک خشکسالی تاریخی و بدترین خشکسالی قرن توصیف میکنند. منابع اصلی آب شهر که از مخازن و سدها تأمین میشوند، به سطح بسیار پایینی رسیدهاند.
تهران در مرداد ۱۴۰۴ با بحران شدید آب مواجه است و این وضعیت را بهعنوان یک خشکسالی تاریخی و بدترین خشکسالی قرن توصیف میکنند. منابع اصلی آب شهر که از مخازن و سدها تأمین میشوند، به سطح بسیار پایینی رسیدهاند. در شرایط عادی، برای تهران و کرج، بخش عمدهای از آب مورد نیاز از منابع آب سطحی مانند سدها و بخش کمتری از منابع زیرزمینی (چاهها) تأمین میشود. بازیافت و نمکزدایی هنوز سهم عمدهای در تأمین آب کلی این شهرها ندارد. سدها، عمدتا سدهای امیرکبیر (کرج)، لتیان، لار و ماملو، حدود ۷۰ درصد از آب تهران را تأمین میکنند. در کرج، رودخانه کرج (سد امیرکبیر) منبع اصلی است.
در شرایط عادی و سالهای پرباران، بخش درخور توجهی، تقریبا ۳۰ درصد برای تهران، از چاهها و سفرههای آب زیرزمینی تأمین میشود. با این حال، این منابع به دلیل استخراج بیش از حد تحت فشار هستند. بازیافت فاضلاب بهعنوان راهحلی برای کمبود آب در حال بررسی است و در برخی مناطق در حال اجراست، اما هنوز به طور گسترده آب مورد نیاز عموم مردم را تأمین نمیکند. اگرچه کارخانههای نمکزدایی در ایران وجود دارند، اما تمرکز اصلی آنها بر تأمین آب آشامیدنی جنوب ایران است، نه تهران و کرج. استان البرز سالانه حدود یک میلیارد مترمکعب آب مصرف میکند که ۶۰ میلیون مترمکعب آن از رودخانهها و بقیه از منابع زیرزمینی تأمین میشود. آب سدها در مرداد ۱۴۰۴ در پایینترین سطح تاریخی هستند. سدهایی که آب تهران را تأمین میکنند، ازجمله امیرکبیر (کرج)، لار و لتیان، در سطوح بحرانی قرار دارند. گزارشها تا نیمه مرداد ۱۴۰۴ نشان میدهد مخازن کمتر از ۲۰ درصد از کل ظرفیت خود آب دارند. برخی منابع حتی اظهار میکنند که سد امیرکبیر تنها هفت درصد ظرفیت و سد لار کمتر از ۱۰ درصد ظرفیت دارند.