طالبان در آستانه تثبیت؛ اما با مشروعیت شکننده
در حالی حکومت طالبان وارد پنجمین سال حکومت دوم خود شده است که نهتنها افغانستان را از چرخه بحران خارج نکرده بلکه ابعاد تازهای از مشکلات را آشکار ساخته است. اقتصاد کشور در رکود عمیق بهسر میبرد؛ میلیونها افغان در مرز فقر مطلق زندگی میکنند و فرصتهای شغلی به شدت محدود شده است. این شرایط باعث شده موج مهاجرت و پناهجویی ادامه یابد و بار سنگینی بر دوش کشورهای همسایه از جمله ایران بگذارد.
بازگشت طالبان به قدرت در اوت ۲۰۲۱، نهتنها افغانستان بلکه معادلات منطقهای و بینالمللی را نیز وارد مرحلهای تازه کرد. اکنون و در سال ۲۰۲۵، این گروه توانسته کنترل سرزمینی خود را تا حد زیادی تثبیت کند و مانع از فروپاشی کامل ساختارهای حکومتی شود. با این حال، ادعای «امارت اسلامی» همچنان با پرسشهای جدی در سطح داخلی و خارجی مواجه است.
در داخل افغانستان، طالبان نتوانسته وعدههای نخستین خود درباره «حکومت فراگیر» را عملی کند. حذف گروههای قومی چون هزارهها و تاجیکها، محدودیت شدید بر فعالیت زنان و فقدان چشمانداز توسعه اقتصادی، همگی عواملی هستند که مشروعیت اجتماعی این گروه را زیر سوال میبرد. از سوی دیگر، حملات مستمر داعش خراسان علیه غیرنظامیان و اقلیتهای مذهبی نشان میدهد که حاکمیت طالبان نهتنها ثبات نیاورده بلکه بستر بازتولید خشونتهای افراطی را فراهم کرده است.