دیپلماسی در ایستگاه صبر
نشست ژنو، با وجود اهمیتش، فعلا خروجی روشنی بهدست نداده است. عدم انتشار بیانیه، احتیاط طرفها در بیان مواضع و تاکید ایران بر فرصتدهی به دیپلماسی، همگی نشان میدهد که این گفتوگوها در مرحلهای حساس و شکننده قرار دارند. همانطور که از اظهارات غریبآبادی برمیآید، امید به راهحل دیپلماتیک همچنان زنده است، اما نشانههای نشست اخیر چندان مثبت به نظر نمیرسد. در نهایت باید منتظر ماند و دید خبرهای تکمیلی چه تصویری از آینده این مسیر ترسیم خواهند کرد.
دور تازه گفتوگوهای جمهوری اسلامی ایران با سه کشور اروپایی عضو برجام و نماینده اتحادیه اروپا، سهشنبه ۴ شهریورماه در ژنو برگزار شد؛ نشستی که پس از هفتهها گمانهزنی، با حضور مجید تختروانچی و کاظم غریبآبادی، معاون سیاسی و امور حقوقی و بینالملل وزارت امور خارجه، در سطح معاونان وزیران خارجه و معاون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا انجام شد. این گفتوگوها، بنا بر گفته مقامهای ایرانی، فرصتی برای تبیین دیدگاهها در قبال قطعنامه ۲۲۳۱ و وضعیت فعلی برجام بود. اما در عین حال، آنچه از خروجی نشست تا این لحظه منتشر شده، چندان حاوی نشانههای مثبت یا دستاورد ملموس به نظر نمیرسد.
غریبآبادی در پایان نشست در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ایران همچنان به دیپلماسی و یک راهحل دیپلماتیک سودمند برای هر دو طرف متعهد است. زمان آن است که سه کشور اروپایی و شورای امنیت سازمان ملل انتخاب درستی انجام دهند و به دیپلماسی، زمان و فضا بدهند.» این تاکید بر پایبندی به راهحل دیپلماتیک، نشانهای از ادامه مسیر گفتوگوهاست، هر چند فعلا نتیجه روشنی از آن بیرون نیامده است.