زایندهرود، گرفتار طرحهای غیرکارشناسی
حوضه زایندهرود یکی از پرچالشترین حوضههای آبریز کشور در ناترازی منابع و مصارف آب است و سابقه شروع اعتراضهای اجتماعی آن به اوایل دهه 80 برمیگردد. به منظور کاهش شکاف منابع و مصارف آب، سد و تونل سوم کوهرنگ با هدف تأمین بخشی از کمبود منابع آب شرب حوضه زایندهرود و سایر شهرهای مرکزی ایران (یزد، کاشان و...) تعریف و اجرائی شده است.
رضا آقائی - کارشناس محیط زیست و منابع آب
حوضه زایندهرود یکی از پرچالشترین حوضههای آبریز کشور در ناترازی منابع و مصارف آب است و سابقه شروع اعتراضهای اجتماعی آن به اوایل دهه 80 برمیگردد. به منظور کاهش شکاف منابع و مصارف آب، سد و تونل سوم کوهرنگ با هدف تأمین بخشی از کمبود منابع آب شرب حوضه زایندهرود و سایر شهرهای مرکزی ایران (یزد، کاشان و...) تعریف و اجرائی شده است. عملیات اجرائی تونل سوم کوهرنگ در شرایط کنونی با وجود همه مشکلات و موانع، کامل شده و آماده بهرهبرداری است. این در حالی است که عملیات اجرائی سد سوم کوهرنگ که یک سد بتنی دوقوسی با ارتفاع اولیه حدود 135 متر است، با اینکه در اواخر سال 1389 آغاز شده، هنوز در مراحل مقدماتی است. با وجود پیشرفت اعلامی حدود 52 درصد مطابق قرارداد پیمانکار، پیشرفت واقعی عملیات اجرائی طرح به دلیل تغییرات بسیار زیاد در احجام و مقادیر حدود 10 تا 15 درصد برآورد میشود. عجیب اینکه با علم همه ارکان طرح به این موضوع، تاکنون هیچ اقدام و تدبیر مؤثر و کارآمدی برای راهبری و مدیریت این قرارداد از سوی دستگاه اجرائی به عمل نیامده است. چرایی این وضعیت را از جنبههای زیر میتوان مورد بررسی و ارزیابی قرار داد: