تشدیدبیماریسایهاخراجسیاست‌ایرانمهاجرانسخت‌گیری‌هاییبه‌تازگیآنهااعمالشده،زندگیهزارانافغانستانیتحتتأثیرقراردادهاست،میانآنها،گروه‌هایآسیب‌پذیراز‌جملهزنان،کودکانبیمارانبیشترسیاستمتأثرشده‌اند؛جاییبرخیترسحاضرمراجعهبیمارستان‌هامهاجریدچارفقرهستند،کمکخیریه‌هااستفادهکنندpstyletextalignjustifystrongزهرااکرمیnbspstrongسیاستzwnjسختzwnjگیریzwnjهاییبهzwnjتازگیگروهzwnjهایآسیبzwnjپذیرازzwnjشدهzwnjاند؛بیمارستانzwnjهانمیzwnjتوانندخیریهzwnjهاlaquoآسیهraquoدخترپنجzwnjسالهzwnjایماهدرمانسرطانسارکومنوعمربوطاستخوانآمدهموهاابروهایخودبهzwnjدلیلشیمیzwnjدرمانیدستمواقعپشتپدرشقایممیzwnjشودکمتردیدهپدرطریقویزایدرمانیآسیهآورده،مسیرشهروندانافغانستانراحتیمشکلویزانتوانستندمادرسفرکودکهمراهمدتمنزلعمهقانونیساکنمیzwnjکنندعنوانکارگرساختمانیمشغولبهترینحالتروزانهحدود۸۰۰توماندرآمدداردpآنzwnjطورمیzwnjگوید،ماهzwnjهایابتدایییکیمیzwnjکردند،خیریهکردهکمکzwnjهایمهاجرانیمشمولبیمهنمیzwnjشوند،قطعالبتهاقدامکرده،گفتهفعلاشرایطبیمهzwnjشدنافغانستانیzwnjهاوجودندارد،مشکلاتمالیحالیدورهنیازهزینهبالاییروزباربیمارستانبستریآمپولمیلیونzwnjتومانیتزریقعددثابتیممکنمیلیونتمامشودp
Loading...
تشدید بیماری زیر سایه اخراج

سیاست‌ ایران برای اخراج مهاجران و سخت‌گیری‌هایی که به‌تازگی درباره آنها اعمال شده، زندگی هزاران افغانستانی را تحت تأثیر قرار داده است، اما از میان آنها، گروه‌های آسیب‌پذیر از‌ جمله زنان، کودکان و بیماران بیشتر از همه از این سیاست متأثر شده‌اند؛ تا جایی که برخی بیماران افغانستانی در ایران از ترس اخراج حاضر به مراجعه به بیمارستان‌ها نیستند و برخی از بیماران مهاجری که دچار فقر هستند، نمی‌توانند از کمک خیریه‌ها استفاده کنند.

زهرا اکرمی:  سیاست‌ ایران برای اخراج مهاجران و سخت‌گیری‌هایی که به‌تازگی درباره آنها اعمال شده، زندگی هزاران افغانستانی را تحت تأثیر قرار داده است، اما از میان آنها، گروه‌های آسیب‌پذیر از‌ جمله زنان، کودکان و بیماران بیشتر از همه از این سیاست متأثر شده‌اند؛ تا جایی که برخی بیماران افغانستانی در ایران از ترس اخراج حاضر به مراجعه به بیمارستان‌ها نیستند و برخی از بیماران مهاجری که دچار فقر هستند، نمی‌توانند از کمک خیریه‌ها استفاده کنند. «آسیه» دختر پنج‌ساله‌ای است که از ۹ ماه پیش برای درمان سرطان سارکوم که یک نوع سرطان مربوط به استخوان است، به ایران آمده است. او حالا موها و ابروهای خود را به‌ دلیل شیمی‌درمانی از دست داده و بیشتر مواقع پشت پدرش قایم می‌شود تا کمتر دیده شود. پدر از طریق ویزای درمانی آسیه را به ایران آورده، اما این مسیر هم برای شهروندان افغانستان مسیر راحتی نیست و آنها به دلیل مشکل ویزا نتوانستند مادر آسیه را در این سفر با کودک همراه کنند. آنها در مدت درمان آسیه در منزل عمه آسیه که از مهاجران قانونی ساکن در ایران است، زندگی می‌کنند و پدر هم به‌ عنوان کارگر ساختمانی در ایران مشغول شده و در بهترین حالت روزانه حدود ۸۰۰ هزار تومان درآمد دارد.

آن‌طور که پدر آسیه می‌گوید، آنها در ماه‌های ابتدایی درمان از کمک یکی از خیریه‌ها در ایران استفاده می‌کردند، اما به‌تازگی این خیریه به بیماران اعلام کرده که کمک‌های خود را به مهاجرانی که مشمول بیمه نمی‌شوند، قطع کرده است. البته پدر برای استفاده از بیمه هم اقدام کرده، اما به او گفته شده که فعلا شرایط بیمه‌شدن افغانستانی‌ها وجود ندارد، بنابراین به‌ دلیل مشکلات مالی درمان آسیه هم قطع شده. این در حالی است که او به سه دوره درمانی دیگر نیاز دارد که هزینه بالایی دارد. او باید هر ۱۲ روز یک بار در بیمارستان بستری شود و سه روز یک بار باید یک آمپول سه میلیون‌تومانی تزریق کند. هزینه درمان عدد ثابتی نیست اما هزینه هر دوره درمان ممکن است بین ۴۰ تا ۹۰ میلیون تومان تمام شود.

اخبار مرتبط