نگاهی به محصولات نظامی شرکت هیوندای/ وقتی طمع بازار پررونق تسلیحات، خودروساز را تانک ساز میکند
به گزارش خبرنگار دانش و فناوری گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، شرکت هیوندای (Hyundai)، نامی که اغلب با خودروهای اقتصادی و قابل اعتماد در ذهن مصرفکنندگان تداعی میشود، در سالهای اخیر مسیری متفاوت را نیز پیموده است؛ مسیری که از جادههای آسفالته به میدانهای نبرد ختم میشود. این شرکت کرهای که روزگاری صرفاً بهعنوان یک خودروساز شناخته میشد، اکنون از طریق زیرمجموعههای خود، بهویژه Hyundai Rotem، به یکی از بازیگران صنعت تسلیحات تبدیل شده است. اما این چرخش از تولید خودروهای خانوادگی به ساخت تانکها و تجهیزات زرهی، سؤالات بسیاری را درباره اخلاقیات، انگیزههای مالی و تأثیرات جهانی چنین تحولی مطرح میکند.
هیوندای و ورود به صنعت نظامی/ از خودروهای شهری به تانک های میدان نبرد
هیوندای، که در سال 1967 تأسیس شد، ابتدا بهعنوان یک شرکت خودروسازی در کره جنوبی فعالیت خود را آغاز کرد و بهسرعت به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان خودرو در جهان تبدیل شد. اما در دهههای اخیر، این شرکت با گسترش فعالیتهای خود به صنایع مختلف، از جمله کشتیسازی و تجهیزات سنگین، وارد حوزههای جدیدی شد. یکی از این حوزهها، صنعت نظامی است که از طریق زیرمجموعهای به نام Hyundai Rotem مدیریت میشود. این شرکت که در سال 1999 تأسیس شد، در ابتدا بر تولید تجهیزات ریلی تمرکز داشت، اما بهتدریج به طراحی و ساخت وسایل نقلیه زرهی و تسلیحات نظامی روی آورد.
ورود هیوندای به صنعت نظامی، بیش از هر چیز، نشاندهنده طمع این شرکت برای بهرهبرداری از بازار پررونق تسلیحات است. بازار جهانی تسلیحات، با ارزشی بالغ بر صدها میلیارد دلار در سال، برای شرکتهای صنعتی که به دنبال سودهای کلان هستند، مانند یک معدن طلا عمل میکند. در این میان، کره جنوبی بهعنوان یکی از کشورهای پیشرو در صادرات تسلیحات، از طریق شرکتهایی مانند هیوندای، بهدنبال کسب سهم بیشتری از این بازار است. اما آیا این چرخش از تولید محصولات غیرنظامی به تسلیحات، با ارزشهای انسانی و مسئولیت اجتماعی همخوانی دارد؟
نگاهی به محصولات نظامی هیوندای/ این دلار ها بوی خون میدهد
Hyundai Rotem بهعنوان بازوی نظامی گروه هیوندای، در تولید تجهیزات زرهی و سیستمهای دفاعی تخصص دارد. مهمترین محصول این شرکت، تانک K2 Black Panther است که بهعنوان یکی از پیشرفتهترین تانکهای جنگی جهان شناخته میشود. این تانک که برای بازار تسلیحاتی بلوک غرب طراحی شده، از فناوریهای پیشرفتهای مانند سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک، توپ اصلی 120 میلیمتری با قابلیت شلیک خودکار، و سیستم حفاظت فعال (APS) برای مقابله با موشکها برخوردار است. K2 Black Panther با سرعت بالا و مانورپذیری عالی، بهویژه در زمینهای ناهموار، بهعنوان یک ابزار جنگی قدرتمند معرفی شده است.
علاوه بر تانک K2، Hyundai Rotem در تولید خودروهای زرهی چرخدار و تجهیزات مهندسی نظامی مانند پلگذارهای زرهی و وسایل نقلیه بازیابی نیز فعالیت دارد. این محصولات اغلب برای پشتیبانی از عملیات نظامی طراحی شدهاند و نشاندهنده توانایی این شرکت در تطبیق فناوریهای صنعتی با نیازهای جنگی است.
همچنین، Hyundai Heavy Industries، یکی دیگر از زیرمجموعههای گروه هیوندای، در ساخت کشتیهای جنگی، ناوشکنها و زیردریاییهایی مانند زیردریاییهای کلاس Chang Bogo نقش دارد که به نیروی دریایی کره جنوبی و برخی کشورهای دیگر فروخته شدهاند.
هیوندای امروزه قلب تپنده صنعت نظامی کره جنوبی محسوب می شود
در نگاه اول، این محصولات نشاندهنده توانمندی فنی و نوآوری هیوندای هستند. اما در نگاهی عمیقتر، باید پرسید که تولید چنین ابزارهایی چه تأثیری بر صلح جهانی و امنیت بینالمللی دارد؟ آیا شرکتی که روزگاری برای رفاه خانوادهها خودرو تولید میکرد، اکنون با ساخت ابزارهای مرگ و تخریب، به تشدید درگیریها کمک نمیکند؟
چرا هیوندای خوش نامی خود را با پول معامله کرد؟
یکی از انتقادهای اصلی به ورود هیوندای به صنعت نظامی، انگیزههای مالی پشت این تصمیم است. بازار تسلیحات، بهویژه در دهههای اخیر، به دلیل تنشهای ژئوپلیتیکی و رقابتهای منطقهای، رشد چشمگیری داشته است. طبق گزارش مؤسسه بینالمللی پژوهشهای صلح استکهلم (SIPRI)، کره جنوبی در سال 2022 بهعنوان یکی از ده صادرکننده برتر تسلیحات در جهان شناخته شد و شرکتهایی مانند هیوندای نقش مهمی در این موفقیت داشتند. قراردادهای اخیر با کشورهایی مانند لهستان برای تأمین تانکهای K2 Black Panther، نشاندهنده عزم این شرکت برای کسب سودهای کلان از بازارهای بینالمللی است. بهعنوان مثال، در سال 2022، لهستان قراردادی برای خرید صدها تانک K2 امضا کرد که ارزش آن به میلیاردها دلار میرسد.
اما این سودآوری با چه هزینهای به دست میآید؟ تسلیحات تولیدی هیوندای، اگرچه ممکن است بهعنوان ابزار دفاعی معرفی شوند، در نهایت در میدانهای نبرد استفاده میشوند و میتوانند به مرگ و ویرانی منجر شوند. این واقعیت که یک خودروساز سابق اکنون در تولید ابزارهای جنگی نقش دارد، نشاندهنده تغییر اولویتها از رفاه عمومی به سود مالی است. این طمع برای بهرهبرداری از بازار تسلیحات، نهتنها ارزشهای انسانی را زیر سؤال میبرد، بلکه میتواند به تشدید رقابت تسلیحاتی در مناطق مختلف جهان منجر شود.
پیامدهای اخلاقی و اجتماعی
یکی از جنبههای نگرانکننده ورود هیوندای به صنعت نظامی، تأثیر آن بر تصویر عمومی این شرکت است. هیوندای که زمانی بهعنوان نمادی از پیشرفت صنعتی و اقتصادی کره جنوبی شناخته میشد، اکنون ممکن است در ذهن بسیاری از مردم با جنگ و خشونت مرتبط شود. این تغییر هویت، بهویژه برای شرکتی که بخش عمدهای از درآمدش از بازارهای غیرنظامی تأمین میشود، میتواند به از دست رفتن اعتماد مشتریان منجر شود.
علاوه بر این، باید به نقش هیوندای در تشدید درگیریهای منطقهای و جهانی نیز توجه کرد. اگرچه این شرکت ممکن است ادعا کند که محصولاتش صرفاً برای اهداف دفاعی طراحی شدهاند، اما واقعیت این است که تسلیحات اغلب در دستان طرفهای درگیر در جنگها قرار میگیرند و به تشدید خشونت کمک میکنند. بهعنوان مثال، صادرات تسلیحات به مناطقی با تنشهای بالا، میتواند به طولانی شدن درگیریها و افزایش تلفات انسانی منجر شود. آیا هیوندای، بهعنوان یک شرکت تجاری، مسئولیت اخلاقی در قبال این پیامدها ندارد؟
رقابت تسلیحاتی و نقش دولتها
نقش دولت کره جنوبی در حمایت از فعالیتهای نظامی هیوندای نیز قابل تأمل است. دولت این کشور، با هدف تقویت جایگاه خود در بازار جهانی تسلیحات، از شرکتهایی مانند هیوندای حمایت میکند و قراردادهای بینالمللی را تسهیل میکند. این حمایت، اگرچه از نظر اقتصادی قابل درک است، اما میتواند به تشدید رقابت تسلیحاتی در آسیا و فراتر از آن منجر شود. بهعنوان مثال، افزایش صادرات تسلیحات کره جنوبی به کشورهای اروپایی و خاورمیانه، ممکن است سایر کشورها را به افزایش بودجه نظامی خود ترغیب کند و چرخهای از رقابت تسلیحاتی را به راه اندازد.
ورود هیوندای به صنعت نظامی، نمونهای از تبدیل یک شرکت صنعتی به بازیگری در بازار تسلیحات است که با انگیزههای مالی و طمع برای سودآوری هدایت میشود. اگرچه محصولات نظامی این شرکت، مانند تانک K2 Black Panther و کشتیهای جنگی، از نظر فنی قابل تحسین هستند، اما پیامدهای اخلاقی و اجتماعی این فعالیتها نمیتوانند نادیده گرفته شوند. تولید تسلیحات، حتی اگر با هدف دفاع ملی انجام شود، بهطور بالقوه به تشدید درگیریها و افزایش خشونت در جهان کمک میکند.
با نگاهی به رویه ابرشرکت های صنعتی، متوجه سرمایه محور بودن سیاست گذاری ها می شویم که پیشتر در تولیدات شرکت سامسونگ خودش را نشان داده بود. مطمئناً بازار میلیارد دلاری تسلیحات لقمه چرب و نرمی برای این شرکت ها است و آورده دلاری آنقدر بالاست که خوش نامی و برند خود را با آن معامله کنند.
آیا هیوندای، شرکتی که روزگاری نماد پیشرفت صنعتی و رفاه خانوادهها بود، اکنون با غرق شدن در طمع بازار تسلیحات، هویت خود را بهعنوان یک خودروساز از دست داده است؟ تولید ابزارهای جنگ مانند تانک K2 Black Panther و کشتیهای جنگی، هرچند سودهای کلان به همراه دارد، اما آیا ارزش به خطر انداختن جان انسانها و تشدید تنشهای جهانی را دارد؟