با سعدی در گلستان : وآن که را دستگاه و قوَّت نیست / شلغمِ پخته، مرغِ بریان است (+صدا)

هرگز از دورِ زمان ننالیده بودم و روی از گردشِ آسمان در هم نکشیده، مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعتِ پای‌پوشی نداشتم.