«یلدا»؛ انقلاب امید علیه تیرگی و ظهور روشنایی / برای فربه کردنِ «جان»، باید از پیله‌ی «تن» کاست /یلدا جان‌های خزان‌زده را به بهارِ معنا می‌رساند

از فردای یلدا روز و روشنایی به‌تدریج طولانی‌تر و از تاریکی شب کاسته می‌شود و این رمز و راز یلداست. یلدا در یک کلمه معنابخشی به زندگی، زیستن انسانی و اخلاقی دور از کینه و نفرت است و جان را پالایش‌کردن و از تیرگی و پلشتی رهاندن تا گنجینه عشق و محبت شود. ...مگر نه این است که جان را نیز خزانی است و بهاری. با کژی‌ها، بدخواهی‌ها، نفرت‌پراکنی‌ها و آلودن آن به چرب و شیرین‌های ناصواب، جان نحیف می‌شود و به خزان میل می‌کند؛ باید کوشید با زدودن زنگارها از آن، گوهر جان را فربه کرد.