روزگار بی صاحب نیست، تو امام رضا داری

با شما همین طوری می‌شود حرف زد، پشت فرمان، پشت موتور، توی قطار، با شلوارک روی کاناپه، روی نیمکت یک پارک. یک جوری از قلب آدمی غم‌ها را، درد‌ها را، اندوه‌ها را بر می‌دارید که اصلا انگار نبوده‌اند.