تهران و تروئیکا؛ بازی انتظار
سکون دیپلماتیک کنونی در فاصله ۱۳ روز تا ضربالاجل تروئیکای اروپا (آلمان، فرانسه و بریتانیا) برای ارسال نامه فعالسازی مکانیسم ماشه در پایان ماه آگوست (نهم شهریور)، تداعیکننده نوعی بنبست استراتژیک در روابط تهران و اروپاست.
سکون دیپلماتیک کنونی در فاصله ۱۳ روز تا ضربالاجل تروئیکای اروپا (آلمان، فرانسه و بریتانیا) برای ارسال نامه فعالسازی مکانیسم ماشه در پایان ماه آگوست (نهم شهریور)، تداعیکننده نوعی بنبست استراتژیک در روابط تهران و اروپاست.
این فضای سرد که نه ادامه مذاکرات استانبول را در پی دارد و نه نشانهای از دیپلماسی پنهان، میتواند دو سناریوی اصلی را تداعی کند؛ یا آمادگی تهران برای تقابل با تحریمهای احتمالی ناشی از بازگشت شش قطعنامه شورای امنیت یا پیشنهاد تمدید ششماهه مکانیسم ماشه در واپسین روزهای منتهی به ضربالاجال تروئیکا. در پیوست نکته مذکور از یک سو، تهران با تکیه بر مواضع قاطع خود مبنی بر غیرقانونیبودن فعالسازی مکانیسم ماشه، بهویژه پس از خروج آمریکا از برجام و عدم پایبندی اروپا به تعهداتش، ممکن است خود را برای سناریوی بدبینانه آماده کند. هماهنگی با چین و روسیه، همانطور که عباس عراقچی اشاره کرده، نشاندهنده تلاش برای خنثیسازی تحریمها در شورای امنیت است. این رویکرد، همراه با تأکید بر حق غنیسازی و رد اتهامات هستهای، حاکی از استراتژی مقاومت و مدیریت تبعات اقتصادی و سیاسی تحریمهاست. از سوی دیگر، احتمال موافقت تهران با تمدید ششماهه مکانیسم ماشه، بهویژه در روزهای پایانی آگوست، نمیتواند نادیده گرفته شود. این تمدید میتواند فرصتی برای دیپلماسی فراهم کرده، شکاف میان اروپا و آمریکا را عمیقتر و از تشدید فوری تنشها جلوگیری کند.