آنابازاندیشی در عادتهای روزمره، راه بازسازی تجربه انسانی در عصر فناوری
فناوری قرار بود فاصلهها را کم کند، اما حالا پرسش تازهای پیش روی ماست؛ آیا در این ارتباط دائمی، چیزی از حضور واقعی را از دست ندادهایم؟ فناوری، میان سرعت و سکوت، میان ثبت لحظه و زیستن آن، ما را به تعادلی ناپایدار رسانده است. پژوهشها نشان میدهد فناوری، همزمان با این که زندگی را آسانتر کرده، تجربه انسانی را شکنندهتر ساخته است. فناوری نه نجاتبخش مطلق است و نه عامل زوال قطعی؛ بلکه بستری است که در آن، نسبت ما با خود و دیگران بازتعریف میشود.
