هفت پرده از زندگی ژاله که صدایش در تمام ایران پخش شد
هوای تهران در یکی از صبحهای آرام زمستان، بوی دلتنگی میدهد. همان دلتنگی که از پشت قاب تلویزیون، میان صداهای قدیمیِ دوبله، هنوز رد پای بانویی را میجوید که کسی نیست جز ژاله علو. صدایی که نسلها با او بزرگ شدند، با داستانها، با اشکها و با خندههای او. ژاله خانم در سال ۱۳۰۶در محله قدیمی سنگلج تهران چشم به جهان گشود. کودکیاش در روزهای رنگپریده پس از جنگ جهانی اول گذشت و جوانیاش در قیل و قال جنگ جهانی دوم. آن روزها، دختر نوجوانی بود با موهای خرمایی و چشمانی مشتاق دانستن؛ همیشه در حال تقلید صدا. ساعتها جلوی رادیو مینشست و با برنامههای رادیویی همصدا میشد. مادرش میگفت: «ژاله تو با صدات دنیا رو رنگی میکنی» و الحق که راست گفته بود.










