علت نگرانی ایران و کشورهای جهان از سرنوشت کودکان نسل بومیان دیجیتال چیست؟

آیا زیرساخت‌های فنی کشور برای محافظت از کودکان در برابر انبوه داده‌های ناسالم و سوءاستفاده‌های پلتفرم‌ها، به اندازه کافی هوشمند و کارآمد طراحی شده‌اند؟ چه تضمینی وجود دارد که سکوهای خارجی، حریم خصوصی و داده‌های رفتاری خردسالان ایرانی را با استانداردهای بومی رعایت کنند؟ دغدغه‌هایی از این دست منجر به نگارش سند «صیانت از کودکان و نوجوانان در فضای مجازی» در ایران و برخی قوانین سختگیرانه در جهان شد که در گزارش حاضر به مرور آن‌ها خواهیم پرداخت.