پایش ارزانتر قند خون؛ ماده حسگر جدید با یکدهم هزینه
پژوهشگران یک ماده جدید برای حسگر تزریقی گلوکز شناسایی کردهاند که با هزینهای حدود یکدهم نمونههای قبلی، عملکردی مشابه دارد؛ این یافته میتواند به مقرونبهصرفهتر شدن حسگرهای تزریقی دیابت کمک کند .
به گزارش سینا پرس ، دانستن تغییرات سطح گلوکز به میلیونها نفر مبتلا به دیابت کمک میکند تا درباره دارو، وعدههای غذایی و فعالیتهای روزانهشان تصمیم بگیرند. دستگاههای پایش مداوم گلوکز این اطلاعات را در لحظه ارائه میدهند، اما هزینه بالا باعث میشود این دستگاهها برای برخی بیماران دور از دسترس بماند. برای مقرونبهصرفهتر کردن پایش گلوکز، باید به مواد داخل حسگر و قابلیت اطمینان عملکرد آنها توجه کرد.
پژوهشگران دانشگاه تگزاس اِیاَنداِم ماده ارزانتری برای حسگر تزریقی آزمایشی گلوکز پیدا کردهاند. مطالعه آنها که در مجله علم اندازهگیری انجمن شیمی آمریکا/ ACS Measurement Science AU منتشر شد، نشان داد این ماده حسگر جدید با هزینهای حدود یکدهم مواد استفادهشده در نسخههای قبلی، عملکردی مشابه آن مواد گرانتر دارد.
ژل تزریقی، شیمی حسگر گلوکز را در خود جای میدهد
حسگر پیشنهادی، مواد شیمیایی حسگر خود را در یک هیدروژل (ژلی سرشار از آب) کوچک جای میدهد که میتوان آن را به بافت تزریق کرد تا زیر پوست قرار گیرد. این ژل محیطی پایدار برای مواد حسگر فراهم میکند و همزمان به گلوکز اجازه عبور میدهد. در آزمایش، ژل بیش از ۹۴ درصد از مخلوط حسگر را در طول هفت روز حفظ کرد؛ این نشان میدهد که این مواد شیمیایی میتوانند در یک سامانه تزریقی عمل کنند.
دکتر ژرار ال. کوته (Gérard L. Coté)، پژوهشگر اصلی مطالعه و استاد مهندسی پزشکی در دانشکده مهندسی دانشگاه تگزاس ایاندام، میگوید: هدف بلندمدت ما توسعه یک حسگر تزریقی گلوکز مطمئن و مقرونبهصرفه است که دسترسی به پایش مداوم گلوکز را گسترش دهد؛ بهویژه برای افرادی در جوامع کمبرخوردار و کسانی که پوشش بیمهای کافی ندارند. کاهش هزینه مواد حسگر یکی از گامها برای در دسترستر قرار دادن این فناوریها برای افراد بیشتری است که به آن نیاز دارند.
چگونه گلوکز اندازهگیری میشود؟
به نقل از ایرنا، این سامانه برای اندازهگیری گلوکز، از تغییرات در فلورسانس (نوعی نور که برخی مواد از خود ساطع میکنند و فراتر از محدوده مرئی قرار دارد) نزدیک به فروسرخ استفاده میکند. بسیاری از سامانههای پایش گلوکز به آنزیمها متکی هستند که به انجام واکنشهای شیمیایی کمک میکنند. این رویکرد در عوض، گلوکز را از طریق رقابت میان مولکولها تشخیص میدهد.
گلوکز و یک ترکیب قند فلورسنت، برای جایگاههای اتصال روی پروتئینی به نام کونکاناتالین آ (ConA)، پروتئینی که به قندها متصل میشود، با هم رقابت میکنند. با افزایش غلظت گلوکز، مولکولهای بیشتری از آن وارد این رقابت میشوند و سیگنال فلورسنت را تغییر میدهند. این فرآیند، که اتصال رقابتی نامیده میشود، به پژوهشگران اجازه میدهد غلظت گلوکز را بدون آنزیم پایش کنند.
منبع خبر: سیناپرس
لینک اصلی خبر