تابآوری روانی؛ مهارتی اکتسابی برای عبور سالم از بحرانهای زندگی
تابآوری روانی یا تابآوری ذهنی، توانایی بازگشت به تعادل روانی پس از تجربه سختیها و چالشهای زندگی است. این مهارت ذاتی نیست و از طریق آموزش، تمرین و افزایش تجربه تقویت میشود. خودآگاهی، مدیریت هیجان، انعطافپذیری شناختی و روابط اجتماعی قوی از پایههای اصلی تابآوری محسوب میشوند. افراد تابآور معمولاً خوشبینی واقعگرایانه، مهارت حل مسئله و اعتماد به نفس بالاتری دارند. سنجش تابآوری با پرسشنامههای تخصصی و توسط روانشناس انجام میشود. مراجعه به روانشناس و تقویت مهارتهای فردی، از مؤثرترین راههای افزایش تابآوری روانی است.
